Maandag 16 juni: Bryce Canyon NP

Vanmorgen op tijd opgestaan omdat we een of meerdere Trails willen lopen voor het warm te wordt in de felle zon, tussen de stenen. Echter als we het park in rijden rond half 9 horen we dat je met een camper op bijna geen enkel punt fatsoenlijk kunt parkeren. Dus de camper aan de kant gezet en de shuttlebus gepakt die elke 15 minuten rijdt. We willen in ieder geval de Queens garden trail lopen. Die is 2,8 km, lijkt niet veel, maar ook hier ga je eerst bijna 150 meter via haarspeldbochten de diepte in om daarna datzelfde stuk weer omhoog te moeten. De trail begint bij sunrise point, zo ongeveer de laatste busstop op de route. We starten boven op de rand (rim) en lopen op ons gemakje naar beneden. Van zicht bovenop de hoodoo’s (rotspilaren) lopen we uiteindelijk tussen de verschillende pilaren en rotsen door en hebben prachtige uitzichten dwars door de oranje rotsen en pilaren. Na ongeveer 3 kwartier , met tig fotostops bereiken we het eindpunt, een rots die moet lijken op queen Victoria. Het kost wat verbeeldingskracht om het te zien, maar het zou kunnen….. De weg terug omhoog is wel wat pittiger en de zon brandt inmiddels op onze rug. Maar we doen er ook 45 minuten over, wrs omdat we geen fotostops meer maken, maar gewoon doorgaan om weer bovenuit te komen. Maar stiekem zijn we toch wel erg blij als we boven zijn 🥵. 

We nemen opnieuw de shuttlebus en stappen uit bij het verste punt: Bryce point, het is een prachtig uitzicht waar je, zover je kunt kijken, een soort amfitheater van rode puntige rotsen ziet. We lopen een stukje over de rim (rand) om nog meer foto’s te maken. Dan weer t busje in en door naar sunset point. Daar twijfelen we even of we nog een trail gaan lopen  recht naar beneden, maar we besluiten dat het na al het wandelen van de afgelopen periode wel genoeg is geweest. We hebben al zoveel gedaan en gezien. Terug bij het visitorcenter pikken we de camper weer op en rijden naar “bryce city” het toeristische dorpje  voor de weg door de canyon begint. We lunchen vandaag een keer uit; eindelijk eens een keer een hamburger met frietjes. Tegen half drie zijn we terug op de camping en gaan voor een paar uur lekker aan t zwembad liggen. Lekker in de zon denken we….. Maar een mijl of 5 zuidwestelijk van ons is een “wildfire” (bosbrand) en de bruine rook die daar vanaf komt zorgt ervoor dat de zon niet zo schijnt. Ons wordt verzekert dat t een klein brandje is en er geen gevaar is…. Dit is hier nogal normaal.Als we om een uur of 5 terug gaan naar de camper is het ook alweer veel lichter en is de rookgeur alweer een heel eind verdwenen. Toch raar idee hoor…….

Na het avondeten (heerlijke pasta met spinazie/champignons en kip, met dank aan kok Marian) rijden we nog even het park in om naar de zonsondergang te kijken. Die gaat weliswaar achter ons onder, maar je ziet de kleuren langzaam veranderen op de rode rotsen van Bryce. Mooi.

Terug op de camping drinken we nog een theetje en doen we nog een keer de luie versie van marsmellows smelten: aan een vork boven een brander… werkt ook!