Zaterdag 7 juni van Buffalo naar Cody 160 mile

Het eerste wat we vandaag doen is ons verbazen over de buren op de camping. Gisteren waren ze met 8 op de plek en vanmorgen plots met 10 en is er een extra caravan bij gekomen vannacht. Allemaal in klederdracht van de Amish. Maar ze zijn niet heel traditioneel, in plaats van een ezel karretje hebben deze meerdere een grote pickup’s en grote luxe caravans. Maar verder zien ze er uit zoals iedereen 100 jaar geleden. 

Vandaag gaan we meer naar het westen en dat is zeker te merken. We zijn duidelijk in cowboy land. Er rijden bijna alleen maar pickup auto’s en de bestuurders hebben een cowboyhoed op. Mannen en vrouwen…. Echt heel apart.

Onze route begint door Bighorn state park en rijden door bergen en een kloof. Met aan de ene kant hoge gele rotsen en aan de andere zijde een rivier met een groene vallei. We bereiken de top op 2950 m hoog met sneeuw langs de weg. Ook erg mooi! We zien vooral herten en antilopen onderweg: tientallen. Geen Bighorn schapen, zoals de naam zou vermoeden. 

Na de bergen van het state park worden het weer eindeloze prairies met hier en daar een ranch. Wel hebben ze hier veel koeien op de graslanden. We zien er meer dan duizend. Soms is het erg droog op het land en staan er enorme sproei installaties op wielen op de velden. 

Dorpen zijn erg schaars onderweg, enkele huizen bij elkaar, maar in de 250 km provinciale weg die we rijden is geen een tankstation of koffie hutje te vinden. 

In het plaatsje Cody wordt het weer bewoond gebied. We bezoeken het 5 delige museum over de historie van dit gebied, de beroemde bewoner Buffalo Bill, de indianen,  de dieren en geweren.  De eerste vier tentoonstellingen hebben we bezocht. De laatste heeft niet onze interesse. Het is leuk om wat meer achtergrond te weten van het land. Maar we snappen niet dat de indianen overal werden opgejaagd. Hun rijke cultuur is hier in het museum goed weer gegeven. Maar in het dagelijkse leven bijna niet meer zichtbaar. Alles is letterlijk verwesterd.

Nadat we het grote museum hebben bekeken, hebben we de mainstreet bezocht. Overal lijken de dorpen op openlucht museums uit de western films. Mooie gevels, saloons en giftshops.

Maar in dit dorp ook echte cowboy kleding winkels. We kunnen hier een complete outfit voor de rodeo kopen, als we dat zouden willen.

Onze interesse gaat uit naar koffie op een heus terrasje. De koffie winkel heet: Rawhide! En kom je iemand op straat tegen dan zegt hij: Howdy! We missen nog net zijn paard. 

Aan het einde van de middag zoeken we de camping op, net buiten het dorp. Het weer is totaal omgeslagen. Het is warm en de korte broek kan weer aan!

Op deze camping staan hele grote campers, maat stadsbus met uitschuif huiskamers. Daar is onze camper van 7,60 m een kleintje bij. 

Om 19 uur kleden we ons weer om en doen lange broek en trui aan. We gaan naar de rodeo van Cody.  We hebben thuis al kaartjes gekocht en deze waren wel 5 dolar per stuk. En dat voor een hele avond vermaak! We rijden naar de Stampede Arena en kijken daar onze ogen uit. Bijna iedereen heeft een passend pakje aan. Je kan zelf op een (wij denken een gedrogeerde) stier zitten voor een foto. Je kan plaats nemen op een kunstmatige rodeo stier en er afgegooid worden. Allerlei rodeo spullen kopen en natuurlijk van alles eten en drinken. 

We nemen plaats op de hoofdtribune en worden al geëntertaind door de cowboys in het publiek en op paarden in de arena. 

Om 20.00 uur gaat het spektakel beginnen. Eerst natuurlijk het land en god eren en iedereen gaat staan, hoed af en hand op het hart. Daarna komen de cowgirls met een paarden show en aansluitend met reclame van sponsors op vlagen voorbij. En dat herhaald zich nog een keer. Het lijkt wel tv met reclame blokken…

Eindelijk krijgen we actie te zien. We zien ruiters op wilde paarden die er niet heel lang op blijven zitten. Ze maken flinke smakken op de grond. Geen sport voor watjes. 

Daarna moet een kalfje gevangen worden met een lasso en dat zo snel mogelijk. 

Dan komen de stieren. Daar blijft bijna niemand langer dan enkele tellen op zitten. En de stieren blijven ook erg opstandig na de val van de bereider en valt daarna nog de clown in de ton of de cowboys op het paard bijna aan. Met moeite worden deze weer terug naar de stal begeleid. Zeker geen sport voor watjes!

We zien dames zo snel mogelijk een parkoers afleggen om 3 tonnen. Ze zijn echt pijlsnel en ze blijven ook nog op dat paard zitten. 

We zien ook kinderen als ruiter zo snel mogelijk een parkoer afleggen, echt vanaf 6 jaar. Jong geleerd, erg schattig.

Na het volgende reclameblok, volgt nog een competitie met de stieren. 

Inmiddels is het 22 uur en erg fris. Maar de show is heel leuk en het publiek leeft enorm mee. Erg fantastisch om mee te maken. 

Daarna zoeken we de camper weer op en rijden terug naar de camping. We willen morgen op tijd op om naar het national park Yellowstone te gaan. Dus stoken we de hut en het water nog even warm om te douchen in de hut. Dan hoeven we dat morgen niet. 

Het kan zijn dat de volgende verhalen wat later komen, gezien we 4 dagen in nationale parken verblijven.