Vrijdag 14 juni: Dawson city naar Carmacks…. Of toch alvast door naar Whitehorse

Vanmorgen nog even een laatste wasje gedaan, getankt en dan richting het zuiden. zondagochtend moeten we de camper inleveren in Whitehorse, 525 km van Dawson. Het wordt een flinke rit. We passeren Stewart crossing (de afslag naar de Dempster highway waar je helemaal naar de noordelijke ijszee kunt) en de Pelly Crossing, de afslag naar nog wat andere kleine plaatsjes.  Op die plekken is een tankstation en meestal een grocery en verder gebeurd er weinig. Het landschap blijft mooi en in de ochtend schijnt de zon. Langs de weg groeit de laatste dagen steeds meer fireweed, dat zijn kleine paarse bloemetjes net langs de weg. We zien ze over vele kilometers en t maakt de route weer mooi fleurig.

Verder zien we ook nog wildlife. Een vos loopt midden over de weg met wat kleine diertjes in zijn bek (soort hermelijntjes lijken het) die heeft voorlopig geen honger, maar die kleine beestjes hebben t helaas verloren. 

Een stukje verderop rijden we achter een pilotcar. Dat is op plekken waar ze over een groot stuk aan de weg aan t werken zijn en er maar 1 baan is. T verkeer mag dan om en om over 1 baan, vaak met veel zand en grind. Als je geluk hebt mag je snel achter de pilotcar aan (soms duurt zo’n stuk wel 15 - 20 minuten achter de car aan) maar als je pech hebt en de rij is net gesloten sta je zo een half uurtje te wachten. Wij hebben geluk en hoeven maar 7 minuten te wachten deze keer. Terwijl we langzaam achter de pilotcar aanrijden in de minifile steekt er 2 auto’s voor ons een zwarte beer op zijn gemakje over! Toch nog een beer!! Verder zien we nog een hert langs de weg, een haas steekt over en natuurlijk weer een boel arctic squirrels. En een heleboel vlinders.

Tegen een uur of 1 wordt het weer grijs en regent het flink, met wat onweer en donderslagen.  We merken dat hoe mooi de omgeving ook is we wel wat genoeg beginnen te krijgen van al die kilometers rijden. In Alaska was t vaak een uur of 3 - 4 rijden en gebeurde er onderweg wel wat. Of waren er leuke stops met een korte trail of een leuk dorpje. In Yukon zijn de afstanden veel groter en is er vooral grote leegte in de natuur. Mooie leegte, dat wel, maar die hebben we de laatste dagen al veel gezien en nu ook vandaag weer. Dus na 100 km hebben we het wel een beetje gezien. Ons doel was om te slapen in Carmacks (Na 350 km). Daar zijn we tegen half 4, maar dat ziet er eigenlijk net zo troosteloos uit in de regen als de andere stopplekjes; alleen de grocery is groter. Ook de beoogde camping is niet veel meer dan een parkeerplaats. Tja wat nu….

We zijn best moe, maar besluiten toch die laatste 175 km door te rijden tot net voor Whitehorse bij de Takhine hotsprings. Dan doen we vanavond lekker helemaal niets meer en misschien morgen wel de hotsprings in. Het maakt niet uit alles is goed en het plan of doel veranderd nogal eens, zelfs nog onderweg. En dat is prima.

Op de camping (gelukkig in de natuur en geen parkeerplaats) krijgen we een mooi plekje. We bedenken dat we nog eens willen stoken om die marshmallows die nog steeds in de kast liggen te gebruiken. Maar helaas een half uurtje later heeft de regen ons weer ingehaald en valt er weinig te stoken. Dan doen we ze wel in de koffie. Ook goed! Niet elke dag kan een feestje zijn, dat maken we er zelf van!