Zondag 24 mei: van Laird hot springs naar Watson lake. 220 km

Vandaag gaan we weer verder naar het noorden over de Alaska highway. Deze keer niet zo vroeg als gisteren. Het is zondag en we hebben geen haast, nu zijn er meerdere campings op plaats van bestemming dus altijd plek. Onderweg is er weer van alles te beleven. En daar nemen we de tijd voor. 

We zijn echt 1 minuut van de inrit van de camping vandaan en  daar stond al een hele grote bizon 🦬 naast de weg en enkele minuten later een zwarte beer 🐻! De dag is sowieso al prachtig begonnen met een geheel blauwe lucht. En zo vervolgen we onze weg door een glooiend landschap met vele groene bossen en blauwe meren. Helaas ook zo nu en dan komen we langs afgebrande stukken bos, pas geleden of al wat langer geleden, afhankelijk van het herstel van de bomen.

We willen naar de Smith river falls en zien een klein bordje. Een gravel pad van 1 auto breed leidt ons 3 km lang het bos in. Het gaat goed zonder tegenliggers, maar dat bleef ons niet gespaard. Gelukkig ging de tegemoet komende auto een stuk achteruit en in het bos staan, zodat we langzaam voorbij konden. De waterval was heel mooi, twee delen boven elkaar van ieder 30 meter hoog en veel waterkracht. We kletsen met een stel uit noord Engeland. Zij reizen met hun eigen camper een 1/2 jaar door Canada en Alaska. We geven hun nog wat tips voor Alaska mee. Daarna lopen we een aangegeven “makkelijke” wandelpad af, maar ja wat ze hier makkelijk noemen is toch wel redelijk steil…. En altijd is de heenweg naar beneden en terug omhoog… We komen bij de rivier en lopen een stuk dichter naar de waterval. Wouw wat mooi 🤩! We moeten dezelfde gravelpad weer terug en komen natuurlijk weer een auto tegen, gelukkig kunnen wij een stukje terug in een inham om te laten passeren. 

Onderweg langs de highway zien we vandaag meerdere grote groepen bizons met vele kleine kalfjes. We hebben er wel meer dan 50 gezien… En op één gegeven moment stoppen we er niet meer voor. Ook zien we weer een moeder beer met 2 kleintjes. En nog meer beren, onze teller staat inmiddels op 29 beren.

De volgende stopplek is een oud benzinestation met motel en een winkeltje bij Coal river. We maken een praatje met de mevrouw achter de kassa die een Nederlandse vader heeft en onze taal herkende. We kopen een muffin voor bij onze cappuccino die we vanmorgen zelf hebben gemaakt in onze thermobeker. En die blijft echt uren warm, een hele goede Canadese beker!

De volgende stop is Whirlpool canyon in de Laird river, wederom een gravelweg door het bos, deze keer niet zo lang of smal. Bij de rivier zien we de stroomversnellingen in het water van dichtbij en maakt de rivier een s-bocht. Wederom kunnen we mooie plaatjes schieten. Verder stoppen we nog bij een vergezicht over de rivier bij Allen’s lookout. 

Na 140 km komen we in provincie Yukon en stoppen bij het Yukonbord bij weer een andere oude tankstation ⛽️ van Contact creek. Ook hier is een winkeltje bij. En natuurlijk gaan we naar binnen. De eigenaar is net zo oud als zijn gebouwen en tankstation. We kopen er een magneet van de Alcan en nummerbordje voor op de wc. 

Onze eindbestemming van vandaag is Watson lake. Weer eens een dorpje met meer mogelijkheden. Daar gaan we diesel tanken en boodschappen doen want de tank gaat vanzelf leeg en het vers voedsel is aardig op geraakt. En dan zijn we binnen een 1/2 uur 360 dollars 💸 lichter….Maar we kunnen weer even vooruit en hoeven niet bang te zijn voor een lege tank of erger: honger 🤷🏻!

We rijden naar het Wye lake en lunchen daar aan de waterkant met vers brood. Dat is ook wel weer eens lekker.

Dan gaan we iets doen, waar we thuis al een voorbereiding voor hebben gedaan. Hier in het dorp is een plek waar bijna elke toerist een bordje ophangt, Sign post forest! En wij hebben een metalen bordje met onze namen en waar we vandaan komen mee genomen van thuis om hier 7000 km van huis op te hangen. Zelfs de spijkers hebben we bijons. Maar we missen een hamer 🔨. Ik zag dat het Engels stel hier ook waren gestopt en aangezien die een eigen camper bij hebben, mogelijk ook een hamer. En dat hebben ze, wel een van rubber! We doen een poging om ons bord op een lege plek op te hangen. Helaas hard hout, dus met een grote kei gaat het beter. En dan hangen wij tussen de ruim 100.000 borden die ze in 84 jaar bijeen hebben gespaard. 

Tijd om de camping op te zoeken. We kiezen voor de parkcamping aan het Watson lake. weer een gravelweg, onze 4x4 camper komt hier goed van pas. Deze camping is er eentje waar je zelf bij het ingang bord moet inschrijven via een formuliertje en geld in een envelop in een bus moet stoppen. We staan dichtbij het meer en lopen er even naar toe. Een mooi groot blauw meer in de bossen. 

Vandaag is het eindelijk tijd om de marshmallows boven het vuur te houden. Niet boven een haardvuur, maar boven een gel kaars. Dit werkt uitstekend, is minder bewerkelijk en je kleding wordt niet uitgerookt. We genieten van cappuccino met s'mores, een gesmolten marshmallow op een American cookie. 

We gaan rond 19 uur naar binnen, de muggen beginnen ons lastig te vallen. We hebben er weinig last van gehad tot nu toe, zo nu en dan een paar om ons heen tijdens deze vakantie. 

We hebben vandaag weer mobiel bereik, dus kunnen weer foto’s en verhalen op de site plaatsen van de afgelopen dagen.